Wilgoć bez sprawnej izolacji przeciwwilgociowej może podnieść się na wysokość nawet sześciu metrów. Ten fakt dotyka Państwa portfela. Substancja budowlana ulega degradacji i wartość Państwa domu gwałtownie spada.

Pomiędzy murem a tynkiem powstaje pusta przestrzeń, powodując odpadanie tynku. Systematycznie maleje skuteczność izolacji cieplnej i rosną rachunki za ogrzewanie. Często się zdarza, że po osuszeniu domu koszty ogrzewania maleją nawet o połowę. Woda jest jednym z najpoważniejszych zagrożeń dla starych budynków. Wilgoć wnika głęboko w niezabezpieczone mury, obniża wytrzymałość ścian i sprawia, ze zmniejszą się trwałość tynków. Aby budynek uzyskał swoją pierwotną stabilność należy go osuszyć, a cegły po wyschnięciu uzyskują posiadaną poprzednio wytrzymałość. Remont domu bez jego osuszenia nie będzie trwały albowiem tynki, farby i tapety będą odpadać a na ścianach pojawi się grzyb. Często po ociepleniu starych domów styropianem, ich zawilgocenie gwałtownie rośnie, ponieważ nie posiadają sprawnych izolacji przeciwwilgociowych a nowa warstwa termoizolacyjna nie pozwala na oddychanie murów.

Artykuł Wpływ wilgoci na wartość nieruchomości pochodzi z serwisu Hydroblokker.

Pleśń szybko się rozwija, obejmując czasami całe ściany a nawet sufity. Jak to możliwe, że u sąsiada obok lub na innym piętrze jest sucho i przyjemnie, a u mnie woda spływa po oknach, ściany są wilgotne i w całym mieszkaniu unosi się specyficzny zapach pleśni? Problem zawilgocenia mieszkań nasilił się w ostatnich latach na terenie całego kraju i dotyczy on nie tylko starego budownictwa, ale również często występuje w nowo wznoszonych obiektach.

Odpowiedź na to pytanie jest jedna – brak skutecznej wentylacji.

Wraz ze wzrostem cen nośników energii cieplnej staramy się maksymalnie uszczelniać nasze mieszkania. Przed zimą zakładamy uszczelki w oknach i drzwiach. Staramy się zatkać każdą dziurę, która może powodować ucieczkę ciepła poza mieszkanie. Nie po to przecież płacimy wysokie rachunki za energię, żeby ogrzewać „powietrze na dworze”. Nagminne jest nawet zaklejanie kratek wentylacyjnych. W ten to sposób nieświadomie stwarzamy dla siebie niezdrowy mikroklimat w mieszkaniu, w skrajnych przypadkach niebezpieczny nawet dla naszego życia. Człowiek potrzebuje zawsze świeżego i zdrowego powietrza tak jak ryba potrzebuje czystej wody. Zapewnić go może jedynie skuteczna wentylacja.

Wentylacja to proces stałego dostarczania świeżego powietrza do pomieszczeń i usuwania z nich powietrza zużytego, zanieczyszczonego. Budynki wyposażone są w indywidualne bądź zbiorcze przewody kominowe wentylacyjne. Przepływ powietrza wywołany jest różnicą gęstości powietrza zewnętrznego (zimnego) i wewnętrznego (ciepłego). Słup zimnego powietrza jest cięższy niż słup ciepłego, a zatem powietrze zimne napływające do mieszkania wypycha powietrze ciepłe, które uchodzi przez wylot przewodu kominowego. Skuteczność działania takiej wentylacji zależna jest od trzech podstawowych elementów:
a/ warunków atmosferycznych,
b/ wywiewu (usuwanie powietrza zużytego przewodami wentylacyjnymi),
c/ nawiewu (napływ powietrza zewnętrznego do mieszkania).

Warunki atmosferyczne mogą chwilowo wpływać na skuteczność działania wentylacji grawitacyjnej. Silne porywy wiatru mogą powodować wtłaczanie powietrza do przewodów kominowych powodując chwilowe odwrócenie ciągu w kanale. Również w upalne dni gdy brak jest różnicy pomiędzy gęstością powietrza zewnętrznego i wewnętrznego następuje zanik ciągu. Zjawiska te ze względu na sporadyczne występowanie nie mają znaczącego wpływu na wymianę powietrza w mieszkaniach.

Wywiew odbywa się poprzez kratki wentylacyjne przewodami wentylacyjnymi na zewnątrz budynku powyżej dachu. Za stan techniczny przewodów wentylacyjnych odpowiada zarządca budynku. Przewody wentylacyjne muszą być drożne i szczelne. Corocznie zgodnie z Prawem budowlanym podlegają one kontroli przez pracowników Spółdzielni Pracy Kominiarzy. Można również samemu sprawdzić poprawność działania przewodów wentylacyjnych.

Wystarczy zapaloną świeczkę lub kartkę papieru przyłożyć do kratki wentylacyjnej. Jeżeli przy zamkniętych oknach płomień świeczki odchyli się wyraźnie w kierunku kratki lub arkusz papieru przylepi się do niej oznacza to, że wentylacja jest sprawna. Jeżeli dopiero uchylenie okien spowoduje pojawienie się ciągu oznacza to, że jest zbyt mały napływ powietrza do mieszkania. Jeżeli i to nie poskutkuje powinniśmy zgłosić to kominiarzowi w czasie kontroli lub zgłosić ten fakt do Zarządcy Nieruchomości

Najważniejszym elementem wentylacji grawitacyjnej w obecnej dobie uszczelniania mieszkań jest napływ powietrza do mieszkania. Aby zużyte powietrze mogło wypłynąć na zewnątrz kanałami wentylacyjnymi taka sama jego ilość musi napłynąć do mieszkania. Sprawa niby oczywista, lecz często o niej zapominają użytkownicy mieszkań doszczelniając swoje M wszelkimi dostępnymi metodami. W czasie wizytacji zawilgoconych mieszkań pracownicy firmy HYDROBLOKKER zetknęli się już z przypadkami zaklejania okien i kratek wentylacyjnych taśmami na cały okres zimowy. Napływ powietrza odbywać się może jedynie poprzez nieszczelności w oknach oraz drzwiach wejściowych. W niektórych budynkach np. na można spotkać jeszcze otwory nawiewne pod oknami w kuchniach. Znaczy to, że budowniczowie z lat 50-tych doceniali już znaczenie napływu powietrza do mieszkań, pomimo, że stosowana w tamtych czasach stolarka okienna nie należała do szczelnych. Obecnie szerokim frontem na rynek budowlany wkroczyły nowoczesne i szczelne okna z profili PCV. Nowo wymieniane okna posiadają mikrowentylację, która umożliwia zgodny z normą napływ powietrza tylko, gdy użytkownik sam użyje tej funkcji. Inaczej wentylacja nie działa. Ilość pary wodnej w mieszkaniach zależy od wielu czynników eksploatacyjnych takich jak ilość zamieszkujących osób, częstotliwość prania, gotowania, kąpieli.

• kąpieli pod prysznicem: 1500-1700 g/h,
• gotowania: 400-900 g/h,
• zmywania naczyń: 200 g/zmywanie
• prania w pralce: 200-350 g/pranie,
• suszenia prania: 2000g/1 wsad do pralki.
• w czasie snu: 50 g/h,
• przy lekkiej pracy: 90g/h,
• przy ciężkiej pracy: 150 g/h.

Jeżeli zsumujemy te ilości dla naszego gospodarstwa domowego może się okazać, że są to litry wody, które albo muszą być usunięte poza mieszkanie poprzez wentylację albo wykroplą się na oknach i ścianach. Okna PCV posiadają funkcję tzw. mikrorozszczelnienia. Ustawiając klamkę w odpowiednim położeniu (zwykle ukośnym) skrzydło okienne odsuwa się od ościeżnicy powodując rozszczelnienie okna i zwiększony napływ świeżego powietrza. Rozwiązanie to posiada jednak jedną wadę – zależne jest od woli i świadomości użytkownika mieszkania.

Jeżeli zauważymy pierwsze oznaki wzrostu wilgotności, takie jak odczucie zaduchu, zaparowanie okien, rozszczelniajmy natychmiast swoje okna, a nawet otwórzmy je celem przewietrzenia całego mieszkania. Kosztem niewielkich strat ciepła stwórzmy sobie atmosferę przyjazną naszemu zdrowiu.

Co się dzieje, gdy mieszkanie jest przeszczelnione z niesprawnie działającą wentylacją?

Przede wszystkim wzrasta wilgotność powietrza w mieszkaniu. Miernikiem zawartości wilgoci w powietrzu jest wilgotność względna. Optymalna wartość wilgotności względnej przy temperaturze 20°C zawiera się w granicach 40% – 60%. Wartością maksymalną jest 70% i jeżeli zostanie ona przekroczona nawet na kilka godzin stwarzamy sobie warunki sprzyjające wykraplaniu się pary wodnej na oknach, ścianach a nawet meblach. Wykropliny te w połączeniu z drobinami tłuszczu powstającymi np. podczas gotowania stanowią wspaniałą pożywkę dla grzybów i pleśni. Zarodniki grzybów unosząc się w powietrzu rozprzestrzeniają się po całym mieszkaniu i są wdychane przez mieszkańców, co może być przyczyną licznych schorzeń i alergii. Zagrzybienie to również zagrożenie dla substancji mieszkaniowej. Tynki i ściany ulegają tzw. korozji biologicznej. Jej zwalczanie jest trudne i kosztowne. Wzrost wilgotności powoduje wzrost kosztów ogrzewania. Mieszkanie uszczelniamy, aby zaoszczędzić na energii cieplnej, a tymczasem żeby ogrzać powietrze nasycone parą wodną musimy wydatkować więcej energii. Mówiąc prościej – musimy dodatkowo ogrzać wodę. Obniża się również nasz komfort cieplny. Przebywając w zawilgoconej atmosferze nasz organizm odczuwa temperatury niższe o kilka stopni od temperatury rzeczywistej.

Następnym poważnym skutkiem braku wentylacji jest wzrost zawartości dwutlenku węgla i spadek zawartości tlenu w atmosferze mieszkania. Niedotlenienie organizmu objawia się ogólnie złym samopoczuciem, bólami głowy, zmęczeniem. Obniżenie zawartości tlenu obniża rozwój umysłowy naszych dzieci oraz przyspiesza proces starzenia.

Najbardziej niebezpieczna sytuacja pojawia się w mieszkaniach, w których zamontowane są gazowe urządzenia grzewcze (gazowe podgrzewacze wody, piecyki dwufunkcyjne, kuchnie gazowe) lub piece węglowe. Przy ograniczonym napływie świeżego powietrza następuje niepełne spalanie gazu lub węgla, którego produktem jest duża zawartość w spalinach tlenku węgla potocznie zwanego czadem. Przy zamkniętych szczelnych oknach, bez wentylacji po włączeniu tylko kuchenki gazowej już po kilku minutach stężenie trującego tlenku węgla przekracza kilkakrotnie wartości dopuszczalne. W skrajnych przypadkach przy braku napływu może nawet dojść do cofnięcia się spalin z przewodów kominowych i np. tak powszednia czynność jak kąpiel w wannie może zakończyć się tragicznie. Tlenek węgla zwany jest „cichą śmiercią”, gdyż jest bezwonnym gazem, który bez jakichkolwiek wcześniejszych objawów powoduje utratę przytomności a następnie zgon.

Po przeczytaniu tego tekstu prosimy o szerokie otwarcie okien i wpuszczenie do mieszkania świeżego powietrza oraz prosimy nie zapomnieć o takich czynnościach również zimą nawet przy wysokim mrozie. Rozszczelnienie mieszkań zakończy zmorę „płaczących okien”, hodowli grzybów na ścianach i poprawi Państwa samopoczucie.

Artykuł Problem zawilgoceń mieszkań pochodzi z serwisu Hydroblokker.

Mogą wywoływać je grzyby i pleśnie. Nie powinno ich być w Państwa domu. Pożywkę do ich występowania stanowi wilgoć.

Grzyby i ich zarodniki stanowią zagrożenie dla Państwa zdrowia. Grzyby stanowią jedną z podstawowych grup alergenów inhalacyjnych. Reakcje alergiczne w górnych drogach oddechowych swą symptomatologią przypominają pyłkowicę, a dominującym objawem wydaje się być blokada nosa. Towarzyszą temu objawy ze strony oczu. Niewielkie rozmiary zarodników grzybów, nieprzekraczające najczęściej 10 mikronów, pozwalają na głęboką penetrację drzewa oskrzelowego, co w efekcie często prowadzi do reakcji alergicznych ze strony dolnych dróg oddechowych. Większość osób wykazujących nadwrażliwość na tą grupę alergenów inhalacyjnych prezentuje objawy całoroczne, z okresami sezonowych zaostrzeń.

Zarodniki grzybów pleśniowych należą do najważniejszych czynników wywołujących alergię w pomieszczeniach zamkniętych. Najczęściej występują grzyby; Aspergillus niger, Trichoderma viride, Aapergillus flavus, Alternaria tenuis, Penicillium cyclopum i Fusarum oxysporium. Ich działanie sięga od podrażnienia skóry przez dolegliwości dróg oddechowych, aż do zawrotów głowy, zaburzenia pamięci, niebezpiecznych chorób nerwowych i rakotwórczości. Przybywanie w zagrzybionych pomieszczeniach bezpośrednio naraża Państwa zdrowie. Więcej informacji na temat alergii można przeczytać na stronie Alergia w Wikipedii.

Wilgotne mury mogą również spowodować dolegliwości reumatyczne.
Do skutecznego usunięcia należy zwalczyć przyczyny ich powstawania, czyli nadmierną wilgoć. Dobre leczenie zawsze usuwa najpierw przyczynę i w ten sposób likwiduje skutki.

Artykuł Zagrożenia zdrowotne związane z zawilgoceniem budynków pochodzi z serwisu Hydroblokker.

Górna granica zawilgocenia murów uzależniona jest od zagęszczenia kanałów kapilarnych w materiale budowlanym oraz od możliwości odparowywania wody. Im szczelniejszy tynk pokrywający mur, tym większa wysokość nasiąkania murów, ponieważ utrudnione jest odparowywanie wody. Orientacyjna wysokość podciągania wody z gruntu wynosi najczęściej około 1,5 metra nad poziom gruntu, maksymalnie do 5-6 metrów. Wilgoć może być podciągana kapilarnie w warunkach jednakowej temperatury gruntu, wody i muru do wysokości nie większej niż 0, 5-1, 0 m. Jednak w warunkach naturalnych posadowienia budynku występują w stosunku do warunków laboratoryjnych istotne różnice polegające na tym, że temperatura gruntu oraz muru w danym czasie jest mocno zróżnicowana w zależności od pory roku, a nawet i w ciągu doby.

Bardzo rzadko zdarza się, aby zawilgocenie budynku powstało tylko z jednej przyczyny. Najczęściej przyczyn jest kilka i to niezależnych od siebie.

Aby skutecznie przeprowadzić remont wilgotnych murów konieczne jest najpierw dokładne określenie przyczyn zawilgocenia, następnie usunięcie tych przyczyn, a dopiero potem przystąpienie do prac budowlanych. Bardzo rzadko udaje się „zakryć” wilgoć, ponieważ przy krystalizacji soli mineralnych występują siły podobne jak przy zamarzaniu wody: tynk odpada, płytki pękają, woda w murze jest wypychana wyżej, a grzyby i pleśnie rozwijają się dalej.

Różne przyczyny zawilgocenia budynku:

• brak izolacji poziomej lub pionowej
• pochylenie terenu na budynek
• powódź
• nieszczelne rynny lub rury spustowe
• wysokie zasolenie ścian
• zamulenie drenażu
• duże, nieczynne przewody kominowe
• przerwana izolacja
• pęknięta rura spustowa pod ziemią
• zbyt cienkie ściany (przemarzanie)
• kondensacja pary wodnej na rurach
• zła eksploatacja pomieszczeń
• słaba wentylacja pomieszczeń
• przeciek z instalacji wod-kan.
• wysoki poziom wód gruntowych
• błędny dobór materiałów
• błędny dobór technologii
• niefachowe wykonawstwo
• przemakanie ścian – złe farby i tynki

Jeżeli budynek taki nie posiada uszczelnienia lub stare uszczelnienie nie spełnia swego zadania, to wilgoć z podłoża może bez przeszkód przesiąkać do substancji budowlanej i doprowadzić do znacznych zniszczeń w tynkach i przekroju ścian. Jeżeli konstrukcja budynku zawiera elementy drewniane to wilgoć może doprowadzić do powstania siedliska grzyba domowego. To jeden z największych szkodników drewna, mogący w krótkim czasie doprowadzić do zniszczenia całego budynku. Jego szybko rosnąca grzybnia może bez trudu przenikać także mineralne materiały budowlane. Jeżeli wraz z wilgocią dostarczona zostanie odpowiednia ilość ciepłą, to powierzchnie ścian zasiedlą kolonie pleśni. Wilgoć w pomieszczeniu wprowadza niekorzystny mikroklimat i niszczy substancję budowlaną. W celu ochrony przed tymi niekorzystnymi zjawiskami należy odtwarzać brakujące izolacje.

Na efekt końcowy osuszania murów składa się wiele czynników poza samą konkretną technologią. Istotną rolę odgrywa wykonawstwo i spełnienie wszystkich wymogów technicznych danej technologii. Muszą być wykonane niezbędne prace komplementarne na obiekcie i wokół niego, aby nie dopuszczać do ponownego zawilgocenia murów. Również sam użytkownik musi przestrzegać określonych kanonów zachowania w czasie pierwszych dwóch lat po założeniu izolacji, tak, aby nie utrudniać procesu suszenia murów.

Artykuł Przyczyny zawilgocenia pochodzi z serwisu Hydroblokker.